actors

Πληροφορίες για τις

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 



 


Γιατί #Timesup Lysistrata?

 

Η περσινή χρονιά ήταν αναμφισβήτητα η χρονιά των κινημάτων #Metoo και #Timesup. Ολοένα και περισσότερες γυναίκες ένωσαν τις φωνές τους για να μιλήσουν ανοιχτά και με θάρρος για τις κακές συνθήκες που επικρατούν στον κατά κανόνα ανδροκρατούμενο επαγγελματικό χώρο της τέχνης και όχι μόνο. Αυτά τα κινήματα άλλαξαν την αντίληψη και τη στάση μας απέναντι σε αυτά τα θέματα ανεπιστρεπτί και έδωσαν εκ νέου πολύτιμο υλικό στην τέχνη. Ξαναέφεραν στο προσκήνιο και πυροδότησαν πολλές συζητήσεις για τα σημαντικά θέματα της ιεραρχίας και των ρόλων ανάμεσα στα δύο φύλα, για την εξουσία, τη δύναμη και για τη σεξουαλική παρενόχληση. Πέρυσι προβλήθηκε και η ταινία «Diegöttliche Ordnung - Η θεϊκή τάξη» στους ελβετικούς κινηματογράφους με μία παρόμοια θεματική: το δικαίωμα των γυναικών να ψηφίζουν, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της σεξουαλικότητας. Όπως και στην αρχαία Ελλάδα, η αποχή και η απεργία είναι και στην Ελβετία το μέσον αντίστασης και διεκδίκησης. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο Αριστοφάνης - ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της Ελληνικής αρχαίας κωμωδίας – ασχολείται σε αυτό το διάσημο μανιφέστο ενάντια του πολέμου με τη δύναμη των γυναικών και με τα όσα μπορούν να καταφέρουν, όταν είναι ενωμένες, ώστε να προκαλέσουν κοινωνικές αλλαγές. Καλό είναι επίσης να μπορούμε κι εμείς ακόμα να γελάμε με αυτές τις ανθρώπινες ιδιότητες και αδυναμίες …

 

Υπόθεση

 

Αθήνα 415 π. Χ. Οι γυναίκες είναι αγανακτισμένες από τον εδώ και 20 χρόνια αδιάκοπο εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται ανάμεσα στην Αθήνα και στις πόλεις της Πελοποννήσου. Τι μπορούν λοιπόν να κάνουν; Η Λυσιστράτη αναλαμβάνει πρωτοβουλία και καλεί τις γυναίκες από όλη την Ελλάδα. Τους παρουσιάζει το σχέδιο της για το πώς μπορούν να θεραπεύσουν τους πολεμοχαρείς άνδρες: θα πρέπει, μέχρι να ξαναγίνει Ειρήνη, να τους αρνηθούν τον έρωτα! Με βαριά καρδιά ορκίζονται οι γυναίκες την αποχή και ταμπουρώνονται στην Ακρόπολη. Οι γυναίκες διασκεδάζουν με το να ανάβουν τους άντρες και μετά να τους αφήνουν στα κρύα του λουτρού. Δεν τους αφήνουν να τις πλησιάσουν, όπως δεν αφήνουν να πλησιάσουν και τα ταμεία του πολέμου. Καθώς το ίδιο που συμβαίνει στην Αθήνα, συμβαίνει και στη Σπάρτη, στέλνουν κι εκεί αντιπροσωπεία και ενώνουν τις δυνάμεις τους. Στο τέλος η Λυσιστράτη και οι γυναίκες καταφέρνουν αυτό που θέλουν: Ειρήνη για όλη τη χώρα! Η Νίκη της αγάπης και της λογικής γιορτάζεται με ένα φαγοπότι και με ευχαριστίες προς τους θεούς.

 

 

Παραγωγή:

 

Διασκευή - Σκηνοθεσία: Γιώργος Νάσιος

Βοηθοί Σκηνοθεσίας: Απόστολος Τσίκας, Ραφαέλα Δεληγιώργη

Κίνηση - Χορογραφίες: Σοφία Δημήτρη

Υπεύθυνοι παραγωγής: Μαρία Κολιάτση

Αφίσα – Πρόγραμμα: Λούης Κωνσταντίνου, Στέφανος Σπανομήτσος Απόστολος Τσίκας

Σκηνικά: Απόστολος Τσίκας, Σοφία Συμεωνίδου

Επιμέλεια Κοστουμιών: Εύα Πιάδη, Μαριάννα Διαμαντοπούλου, Σύλβια Βιολέτα Ψύχα Senn

Εκτέλεση Κοστουμιών: Susanne Fasnacht (Kostümverleih Dielsdorf)

Επιμέλεια Μουσικής: Γιώργος Νάσιος, Μαρία Κολιάτση, Σοφία Δημήτρη

Φροντιστήριο: Αγγελική Στάγια, Ραφαέλα Δεληγιώργη

Μακιγιάζ: Σύλβια Βιολέτα Ψύχα Senn

Επιμέλεια Υπέρτιτλων: Αντζελίνα Γαργαρέτα

Χειρισμός Υπέρτιτλων: Φίλιππος Γουρνάρας, Γιώργος Λουμίτης

Επικοινωνία: Μαριάννα Διαμαντοπούλου

 

Παίζουν με αλφαβητική σειρά:

Αντζελίνα Γαργαρέτα, Ραφαέλα Δεληγιώργη, Μαριάννα Διαμαντοπούλου, Έφη Θεοδωράτου, Μαρία Καρτσακλή, Λούης Κωνσταντίνου, Πέννυ Μιχαηλίδου, Βιβέττα Λαϊνιώτη, Εύα Πιάδη, Νεκταρία Ρουσόγλου, Στέφανος Σπανομήτσος, Αγγελική Στάγια, Σοφία Συμεωνίδου, Απόστολος Τσίκας, Αλέξανδρος Φιστούρης, Σύλβια Βιολέτα Ψύχα Senn.

 

 

Λίγα λόγια για το Σκηνοθέτη

Ο Γιώργος Νάσιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελβετία. Όλη του η ζωή είναι ένα ταξίδι ανάμεσα στις δύο του πατρίδες και ταυτόχρονα μία αναζήτηση πατρίδας και ταυτότητας. Έχει σπουδάσει γερμανική Φιλολογία, θέατρο – υποκριτική, σκηνοθεσία και παιδαγωγός θεάτρου - και κλασικό τραγούδι στη Θεσσαλονίκη. Έχει εμφανιστεί στη σκηνή ως ηθοποιός, τραγουδιστής και ερμηνευτής Musical σε Αθήνα, Ζυρίχη, Βέρνη και Λουγκάνο. Έχει λάβει μέρος σε πολλές παραστάσεις, σε μία κινηματογραφική ταινία και σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές και Shows σε Ελβετία και στο Εξωτερικό. Από την αρχή της καλλιτεχνικής του πορείας διδάσκει θέατρο σε παιδιά και σε ενήλικες και σκηνοθετεί παραστάσεις ομάδων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και από το 2016 και στη Ζυρίχη.

 

 




 


«Το Μεγάλο μας Τσίρκο»

ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ

 

Η νέα παραγωγή της θεατρικής ομάδας Ζυρίχης Prova.zh
Πρεμιέρα 17.Νοεμβρίου 2017 στο Zirkus Chnopf

 

Συντελεστές της Παράστασης

 

Σκηνοθεσία: Γιώργος Νάσιος
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Σύλβια Ψύχα – Senn, Ειρήνη Κασιούμη, Prova.zh
Σκηνική Επιμέλεια: Γιώργος Νάσιος, Σύλβια Ψύχα – Senn, Ειρήνη Κασιούμη
Κοστούμια/Φροντιστήριο: Σύλβια Ψύχα – Senn, Γιώργος Νάσιος
Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Νάσιος
Ενορχήστρωση: Greg Galli, Γιώργος Νάσιος
Επιμέλεια κίνησης/χορού: Ειρήνη Τσότρα
Μακιγιάζ: Σύλβια Ψύχα – Senn
Φωτογράφος: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Γραφιστικά: Γιώργος Νάσιος
Φωτισμοί: Νίκος Ηλιόπουλος
Ήχος: Φλώρα Ντότση
Μετάφραση κειμένου/ Υπερτιτλισμός: Αλέξιος Καραμανώλας
Χειρισμός Υπέρτιτλων: Επικοινωνία: Prova.zh
Επιμέλεια προγράμματος: Γιώργος Νάσιος, Ειρήνη Κασιούμη
Οργάνωση Παραγωγής: Γιώργος Νάσιος, Prova.zh

 

Παίζουν αλφαβητικά:
Γιώργος Αβανός, Γρηγόρης Γρηγοριάδης, Αθανασία Καμαριώτου, Μαρία Καρτσακλή, Ειρήνη Κασιούμη, Μαρία Κολιάτση, Κατερίνα Κολιαβασίλη, Κατερίνα Κοντζιλέλου, Βιβέττα Λαϊνιώτη, Γιώργος Λουμίτης, Σέζαρ Λουμίτης, Ασπασία Μητροπούλου, Λιλίκα Μυλωνά, Ελένη Παπαδάκη, Νίκος Πραπόπουλος, Σύλβια Βιολέτα Ψύχα – Senn, Αποστόλης Τσίκας.

 

 

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

Η Ζωή

Αν τη δεις από κοντά είναι τραγωδία
Αν τη δεις από μακριά είναι κωμωδία
Charlie Chaplin


Γιατί το μεγάλο μας τσίρκο το 2017 …;


Όταν το 2012 είδα το νέο ανέβασμα της παράστασης από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με τον ίδιο το Σταύρο Ξαρχάκο στη διεύθυνση της Ορχήστρας, συγκλονίστηκα από τη συνειδητοποίηση των επαναλαμβανομένων μοτίβων που διέπουν αφενός τη συμπεριφορά μας ως λαό και αφετέρου ολόκληρη την ιστορία μας- και από τα οποία μοιάζει να μην μπορούμε να ξεφύγουμε, τόσο σε συλλογικό, όσο και σε ατομικό επίπεδο.


Στο Ταξίδι των μαθημάτων και αυτοσχεδιασμών που είχαμε με την ομάδα πριν να αποφασίσουμε ποιο έργο θα υπηρετήσουμε, ένα ερώτημα – γονιδιακό, αρχετυπικό, αιώνιο – που συναντούσαμε συνεχώς είναι το «Γιατί έχουμε σαν λαός αυτήν την ευχή και κατάρα…; Της ομορφιάς και της αισθητικής, της ασχήμιας και της κακογουστιάς, της αγάπης και του φιλότιμου, της διχόνοιας και της μπαμπεσιάς, της ευγένειας και της αγένειας, της ημιμάθειας και άγνοιας και της αποψάρας συνάμα επί παντός επιστητού. Να κάνουμε θαύματα την τελευταία στιγμή αλλά και να καταστρέφουμε τον ευλογημένο τόπο μας. Να γεννάμε υπέροχα παιδιά και με το που προκόβουν να τα τρώμε…».


Στο Ταξίδι μας αυτό, που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο ακριβώς, δεν μας χαρίστηκε τίποτα. Τα ερωτήματα αυτά του «Μεγάλου Τσίρκου» λες και άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου. Χάσαμε τον προσανατολισμό μας και το Ταξίδι μας στην Ιθάκη καθυστέρησε.Ήρθαμε αντιμέτωποι με τους δαίμονες και τους αγγέλους μας. Έπεσαν όλες μας οι μάσκες. Έτσι είμαστε τώρα εδώ μπροστά σας γυμνοί και εύθραυστοι. Με τις πληγές και με τα Δώρα μας. Πιο πλούσιοι όμως από πριν…


Βέβαια δεν διανοηθήκαμε καν να μπούμε στη διαδικασία να αναπαραστήσουμε την ιστορική παράσταση που τάραξε το σύστημα στα χρόνια της δικτατορίας. Προσεγγίσαμε το υπέροχο αυτό αρχετυπικό κείμενο του σπουδαίου και γλυκύτατου Ιάκωβου Καμπανέλλη με δέος και το αποδίδουμε με τα μέσα που εμείς διαθέτουμε και με τις δικά μας απορίες του σήμερα. Οι πρωτότυπες μουσικές δεν εμπεριέχονται όλες στη δική μας παράστασή. Υπάρχουν μόνο κάποιες σαν σημείο αναφοράς και σαν φόρος τιμής.

 

Εύχομαι η παράσταση μας, που με ταπεινότητα σας προσφέρουμε την ημέρα μνήμης του Πολυτεχνείου να χαϊδέψει κάτι στην Ψυχή σας, να απαλύνει αθόρυβα κάτι από τον πόνο των αιώνων στις φλέβες σας και να σας κάνει να αισθανθείτε τη σπίθα που καίει ακόμα μέσα σας.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!

Με Εκτίμηση

Γιώργος Νάσιος – Prova.zh

 

* Ευχαριστώ από τα βάθη της Καρδιάς μου την καθεμία και τον καθένα από την Prova.zh γι’ αυτό μας το Ταξίδι. Και εσάς που μείνατε κι εσάς που φύγατε. Δεν ήταν πάντα εύκολο αλλά είχε πάρα πολλά και πολύτιμα δώρα. Και τα Δώρα καμιά φορά δεν τα βλέπουμε αμέσως …
Σας αγαπώ


* Ερασιτέχνης, Ετυμολογία: [αρχ. ἐράω-ῶ "αγαπώ" + τέχνη Αυτός/αυτή που ασχολείται με κάτι από ευχαρίστηση, όχι επαγγελματικά ή με σκοπό το οικονομικό κέρδος

 

 

Η Ιστορία

«Το μεγάλο μας τσίρκο», η ιστορική αυτή παράσταση, ανέβηκε από το θίασο Καρέζη – Καζάκου στις 22 Ιουνίου 1973 στο θέατρο “Αθήναιον”σαν πράξη διαμαρτυρίας και αφύπνισης ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς. Το κείμενο του θεατρικού έργου είναι του Ιάκωβου Καμπανέλλη και η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου. Το έργο, αν και θεωρείται κωμωδία, είναι ουσιαστικά μια αλληγορíα, σάτιρα και, σε πολλά σημεία, δράμα. Η υπόθεσή του είναι η διαδρομή της νεότερης ελληνικής ιστορίας από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή.

 

Το έργο

Το έργο ξεκινάει με τον αρχετυπικό μύθο του Θεού Κρόνου. Όλα τα παιδιά που του γεννάει η γυναίκα του η Ρέα, τα τρώει. Για να μείνει ατρόμητος. Ο μόνος που επιζεί - με δόλο της Μάνας του - είναι ο Δίας που τον νικάει και του παίρνει την εξουσία. Βέβαια και ο ίδιος ο Κρόνος είχε νικήσει τον πατέρα του, τον Ουρανό για να γίνει Θεός και να κυριαρχήσει. Στη συνέχεια βρισκόμαστε στο Μαντείο των Δελφών που δίνει στον νέο κυρίαρχο, τον Βασιλιά Φίλιππο της Μακεδονίας, τον χρησμό που αυτός θέλει. Αφού μια ζητιάνα του Βυζαντίου μας μιλήσει για τον Αυτοκράτορα και την εποχή της, περνάμε στο θρυλικό ’21 που μας άφησε ελεύθερους μεν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά διχασμένους και με τους ήρωες μας προδομένους. Φέρνουμε λοιπόν τότε τον Βαυαρό πρίγκιπα Όθωνα να δώσει τη λύση. Υπάρχει ωστόσο ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στο λαό και τους παλατιανούς. Τις διαφορές έρχεται να λύσει μια εφεύρεση από την εποχή της γαλλικής επανάστασης: η γκιλοτίνα. Κατόπιν μαθαίνουμε πως η 3η Σεπτεμβρίου και η πλατεία Συντάγματος δεν είναι μόνο αυτά που νομίζουμε. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έρχεται να μας θυμίσει αλλά και να μας ελευθερώσει από το παρελθόν. Ο Καραγκιόζης γίνεται ο βασιλιάς μας. Τα χρήματα μας καταφέρνουν να μας αγοράσουν νέους προγόνους (;). Η Σμύρνη καίει μαζί της κάθε ψευδαίσθηση και η Κατοχή σβήνει τη Ζωή για λίγο. Αλλά παρόλο που ο Κρόνος φαίνεται να τρώει ακόμα τα παιδιά του κι εμείς μαζί του τα δικά μας κάτι γίνεται … κάτι γίνεται …

 

Γιώργος Νάσιος

GNasios
Γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα χρόνια της Ζωής του στην Ελβετία. Γιος Ελλήνων Gastarbeiter. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία, Υποκριτική, Σκηνοθεσία και Κλασικό τραγούδι στη Θεσσαλονίκη. Έχει παρακολουθήσει ευλαβικά σεμινάρια υποκριτικής και τραγουδιού με δασκάλες/δασκάλους σε Ελλάδα και Εξωτερικό: Ανδρέας Μανωλικάκης, Δημήτρης Μαυρίκιος, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, David Zambrano, Jordi Cortes, Μιχαήλ Μαρμαρινός κ.α. Υπηρετεί από το 1993 και ως σήμερα ως ηθοποιός το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, στην κωμωδία, το δράμα και το μιούζικαλ. Συνεργάστηκε με πολλούς σκηνοθέτες: Μόνα Κιτσοπούλου, Νίκο Κούνδουρο, Τίνα Στεφανοπούλου, Γιάννη Κακλέα, Δήμο Αβδελιώδη, Αλέξανδρο Ρήγα, Παντελή Βούλγαρη, Thomas Mettler, Nigel Charnock, Μαριάννα Τόλη, Βίλη Σωτηροπούλου κ.α. Δίδαξε Θέατρο και έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις για ενήλικες και σε παιδιά σε Ελλάδα και Ελβετία: Χ.Ε.Ν. Χαριλάου, Θέατρο Παράθλαση, Θέατρο Νέμεσις, Ομάδα VisMotrix, Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα – Λιναρδάτου κ.α. Το 2017 άρχισε να συνεργάζεται με την θεατρική ομάδα των Ελλήνων prova.zh με πρώτη παραγωγή το Μεγάλο μας Τσίρκο του Ι. Καμπανέλλη και δεύτερη (2018) την Λυσιστράτη του Αριστοφάνη σε μετάφραση Κώστα Ταχτσή.

 

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ:

- Το πνευματικό κέντρο Αγίου Δημητρίου και τον Πάτερ Εμμανουήλ Σημανδηράκη για την παραχώρηση της αίθουσας και τον Κύριο Αλέκο Μπαμπουνάκη για την έμπρακτη υποστήριξη

- Την Κυρία Κατερίνα Καμπανέλλη για την ευγενική παραχώρηση του θεατρικού κειμένου

- Τη Βάνα Πεφάνη. Για την εμψύχωση - ΤονVeitKälin

– LeiterZürcher Theaterspektakel για το σκηνικό υλικό. Τον Holger για τη μεταφορά

- Τον Κύριο Γιώργο Μαλκότση και την Galerie Anixis στο Baden για τη γενναιόδωρη υποστήριξη

- Τον Μιχάλη Παπαδόπουλο για τις υπέροχες φωτογραφίες

- Τον Greg Galli για την υποστήριξη στην παραγωγή και επιμέλεια της μουσικής (και τις Κυριακές!).

- Το Zirkus Chnopf. Την Jeanine και τονKonrad

- Τον Κύριο Νιανιά για την παραχώρηση των παραδοσιακών ενδυμασιών

- Το Βεστιάριο Dielsdorf και την Κυρία Susanne Fasnacht

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

 

parastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasi

 

 

 




" Γιοι και Κόρες
"

...του Γιάννη Καλαβριανού

 

ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

23-26 Ιουνίου 2016

 

 

Συντελεστές:

 

Σκηνοθεσία: Άννα Τσίχλη-Boissonnas
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Αλτουβά
Σκηνογραφία και μουσική προετοιμασία: Δάφνη Κοκκίνη
Μετάφραση και γλωσσική προετοιμασία: Esther Menet
Κοστούμια: Δάφνη Κοκκίνη / Silvia Senn / Flora Ndoci
Σχεδιασμός φωτισμών: Άγγελος Γουναράς
Μακιγιάζ: Silvia Senn
Κομμώσεις: Ζάννα Μαντζώρου
Ηθοποιοί: Γρηγόρης Γρηγοριάδης, Νόπη Ιωσηφίδου, Ειρήνη Κασιούμη, Μαρία Κολιάτση, Κατερίνα Κοντζιλέλου, Γιώργος Λουμίτης, Sezar-Gavriil Λουμίτης, Λιλίκα Μυλωνά, Flora Ndoci, Ελένη Παπαδάκη, Μαρία Σκιαδά, Silvia Senn, Αποστόλης Τσίκας

 

 

Έργο:

 

Το έργο "Γιοι και Κόρες" του Γιάννη Καλαβριανού είναι μια μορφή θεάτρου-ντοκουμέντου βασισμένη σε προσωπικές ιστορίες που παρουσιάζονται ως μία σπονδυλωτή παράσταση. Το έργο δημιουργήθηκε όταν 5 ηθοποιοί της ομάδας Σφοράρις ταξίδευσαν σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Μύκονος, Κέρκυρα, Αμοργός…) συναντώντας ηλικωμένους και ζητώντας τους να διηγηθούν μια ιστορία που σημάδεψε τη ζωή τους. Από τις 85 ιστορίες που συλλέχτηκαν, διαλέχτηκαν εκείνες που ήταν συνδεδεμένες με ιστορικά γεγονότα. Οι δραματοποιημένες ιστορίες, συμπυκνωμένες στο έργο «Γιοι και Κόρες», παρουσιάστηκαν με επιτυχία από τη θεατρική ομάδα Σφοράρις και άλλους θιάσους σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη.

 

Σημείωμα:

 

Η PROVA.ZH πρoσέγγισε το θεατρικό έργο του Γιάννη Καλαβριανού μέσα από σειρά αυτοσχεδιασμών με βάση τις ιστορίες των μελών της ομάδας, με στόχο να παρουσιάσει στο κοινό της Ζυρίχης ένα βραβευμένο κείμενο της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας. Στη σκηνή παρουσιάζονται αληθινά επεισόδια, επεισόδια που εκτυλίσσονται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Εμφύλιος, η μετανάστευση των Ελλήνων στη Γερμανία, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία, οι σεισμοί στα Επτάνησα, η ανέγερση του Τείχους στο Βερολίνο και η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία αποτελούν οριακές στιγμές στις άγνωστες ζωές των πρωταγωνιστών της παράστασης και φέρνουν στους θεατές μνήμες και εικόνες από τις ιστορικές αυτές στιγμές.

 

Φωτογραφίες:

 

parastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasi






«Η Ροδογάλη και ο Χρυσαετός»

 

Η πρώτη παιδική παράσταση της PROVA.ZH βασίστηκε στο παραμύθι με μικρασιατικές καταβολές «η Ροδογάλη και ο Χρυσαετός», σε σκηνοθεσία Μαρίας Καραμούτσιου. H παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 23 και 24 Ιανουαρίου 2015 στο πνευματικό κέντρο Αγ. Δημητρίου Ζυρίχης, με την υποστήριξη της Ελληνικής Κοινότητας Ζυρίχης. Κατόπιν πρόσκλησης του πολιτιστικού συλλόγου Λιβαδεριωτών Ελβετίας, η παράσταση ανέβηκε και πάλι στις 29 Μαρτίου του ίδιου έτους.

 

Συντελεστές της Παράστασης

 

Σκηνοθεσία: Μαρία Καραμούτσιου
Διασκευή κειμένου: Μαρία Καραμούτσιου και prova zh
Επιμέλεια μουσικής / Video: Μαρία Καραμούτσιου
Σκηνικές κατασκευές / Μάσκες / Flyer: Δάφνη Κοκκίνη
Κοστούμια: Flora Ndoci

 

Ηθοποιοί:
Εβίτα Βαρελά και Γεωργία Γιαννοπούλου (Αφηγητές)
Μαρία Κολιάτση (Ξινογάλη – Μητέρα)
Κασσιανή Καρυώτη (Πικρογάλη – Έφηβη – Γειτόνισσα)
Νάντια Μπελούλη (Ροδογάλη – Κοινωνιολόγος ανθρωπολόγος)
Σίλβια Senn (Παραμάνα – Δασκάλα)
Μαρία Σκιαδά (Δράκαινα – Υπηρέτρια – Συγγραφέας – Στρατιώτης)
Δημήτρης Τόμπρος (Χρυσαετός – Μάγειρας – Δημοσιογράφος)
Κατερίνα Τοπαλίδου (Δράκαινα – Καμαριέρα – Γειτόνισσα)

 

Ευχαριστούμε θερμά τον Αλέκο Μπαμπουνάκη και τον ThomasFahrni για την πολύτιμη βοήθεια που προσέφεραν στην ομάδα και το Ελληνικό Πνευματικό Κέντρο Αγ. Δημήτριος Ζυρίχης για την ευγενική παραχώρηση του χώρου. Επιπλέον, ευχαριστούμε θερμά τουςχορηγούς της παράστασης: Ελληνική Κοινότητα Ζυρίχης, Πολιτιστικό Σύλλογο Λιβαδεριωτών Ελβετίας, Ilios και Evokids.

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

Γιατί ασχολούνται οι ερασιτέχνες με το θέατρο;; Γιατί επιλέγουν μετά την δουλειά τους να περάσουν 3 ώρες στην πρόβα και όχι να γυρίσουν στο σπίτι τους;; Θέλουν κάτι να μας «πουν» και ψάχνουν τα λόγια και τον τρόπο. Η Θεατροπαιδαγωγική μέθοδος είναι ένα είδος θεάτρου για ερασιτέχνες, παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Οι στόχοι της είναι να δώσει την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να ανακαλύψουν κάτι για τον εαυτό τους, για τους άλλους και για τον κόσμο. Δείχνει τους τρόπους για να βρούμε αυτό που θέλουμε να «πούμε», για να βρούμε για ποιο λόγο θέλουμε να το «πούμε».

Στη θεατροπαιδαγωγική το ταξίδι έχει σημασία όσο και ο προορισμός. Στόχος της ομάδας για το φετινό πρότζεκτ είναι να παρουσιάσει για πρώτη φορά κάτι που να απευθύνεται κυρίως στο παιδικό ελληνικό κοινό της πόλης. Η ιδέα να παρουσιαστεί ένα παραδοσιακό ελληνικό παραμύθι έγινε γρήγορα αποδεκτή. Μετά από διάφορες αναγνώσεις και ανταλλαγές απόψεων καταλήξαμε σε ένα μικρασιάτικο παραμύθι με τίτλο «Η βασιλιοπούλα Ροδογάλη και ο Χρυσαετός Άτυς». Μέσα από αυτοχεδιασμούς προχωρήσαμε σε δραματοποίηση του παραμυθιού και μέσα από ασκήσεις δημιουργικής γραφής ανακαλύψαμε τι μπορεί στα αλήθεια να σημαίνει για μας το «παραμύθι». Στο παραμύθι πρωταγωνιστεί η πριγκιποπούλα Ροδογάλη, η οποία αφού διώχνεται από τις αδερφές της, βρίσκει τον έρωτα στο πρόσωπο ενός μαγεμένου χρυσαετού. Η μοίρα όμως το θέλει να χωριστούνε οι δυο τους και την Ροδογάλη να ταξιδεύει τρία χρόνια για να βρει τον αγαπημένο της. Η ηρωίδα αποφασισμένη να εκπληρώσει τον στόχο της, θα λύσει και με τη βοήθεια της τύχης τα μάγια του αγαπημένου της. Θα μπορέσουν όμως να ζήσουνε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;;; Τα μάγια που πρέπει να λυθούν, ο ρόλος της μοίρας, το ταξίδι της αναζήτησης, οι θυσίες που κάνει κάποιος για την αγάπη, είναι μερικά από τα κεντρικά μοτίβα του παραμυθιού. Η παράσταση είναι μια διασκευή του ομώνυμου παραμυθιού και θα χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές όπως θέατρο σκιών (με φιγούρες αλλά και με ανθρώπους), παντομίμα και τεχνικές κλόουν, βίντεο. Ένα έργο σε εξέλιξη, μια ομαδική συλλογική διαδικασία, μια παράσταση που χτίζεται μέσα από τις ατομικές καταθέσεις των μελών της και που έχει στόχο να παρουσιάσει μια ιστορία με χιούμορ και συναίσθημα που θα ενεργοποιήσει τη φαντασία μικρών και μεγάλων.

Μαρία Καραμούτσιου, Ιανουάριος 2015

 


Η Μαρία Καραμούτσιου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από τον Οκτώβριο του 2013 παρακολουθεί το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Θεατροπαιδαγωγικής του Friedrich-AlexanderUniversitätErlangen-Nürnberg. Είναι απόφοιτος του τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με διπλωματική εργασία με θέμα Εκπαιδευτικό Δράμα και Μουσική. Επίσης έχει ολοκληρώσει μουσικές σπουδές στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος αποκτώντας με άριστα Πτυχίο κλασικού Πιάνου (τάξη Μιλένας Μολόβα) και Πτυχίο Αρμονίας (τάξη Αντ. Κωνσταντινίδη).
Από το 2008 μέχρι σήμερα έχει σχεδιάσει και εμψυχώσει θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα για παιδιά και εργαστήρια για εκπαιδευτικούς σε συνεργασία με διάφορους φορείς, όπως το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Διεθνές Φεστιβάλ Παντομίμας και Κουκλοθεάτρου Κιλκίς, το Τμήμα Θεάτρου Α.Π.Θ., το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσ/νίκης. Έχει εργαστεί 3 χρόνια ως αναπληρώτρια εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής στα ολοήμερα δημοτικά σχολεία. Τον χειμώνα του 2014 συνεργάστηκε με την ομάδα του Θεατρικού Συλλόγου Ζυρίχης, με στόχο την παρουσίαση μιας παράστασης για το παιδικό ελληνικό κοινό.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

 

parastasiparastasiparastasiparastasi

 





«Το Παραμύθι της Μουσικής»

 

Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της παράδοσης μιας χώρας είναι τα παραμύθια της. Είναι οι αφηγήσεις που οδηγούν μικρούς και μεγάλους στα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Το Παραμύθι της Μουσικής αφηγείται την ιστορία μιας τυφλής εκ γενετής πριγκίπισσας, που αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τις υπόλοιπες αισθήσεις της και κυρίως μέσω της ακοής. Η σχέση της με τους ήχους και τη σιωπή είναι ιδιαίτερη, ενώ πάνω από όλα λατρεύει τη μουσική.

Ένας αφηγητής, δεκαπέντε ηθοποιοί της θεατρικής ομάδας Prova.zh, το διακεκριμένο μουσικό σύνολο Εν Χορδαίς, καθώς και πολλοί συνεργάτες στα παρασκήνια συμμετέχουν σε αυτή τη μοναδική παράσταση και συνοδεύουν τους θεατές με τις μελωδίες και τα ιδαίτερα μουσικά τους όργανα σε ένα μοναδικό ταξίδι στις μελωδικές παραδόσεις της Μεσογείου.

Το έργο του μουσικού συνόλου Εν Χορδαίς επικεντρώνεται στην αναζήτηση κοινών στοιχείων μουσικών παραδόσεων της Μεσογείου. Μέσω της συνεργασίας με μουσικούς, αλλά και με ερευνητικά κι εκπαιδευτικά κέντρα της Μεσογείουπροωθείται και υποστηρίζεται για αυτό το σκοπό η παραγωγή νέων μουσικών δημιουργιών. Το μουσικό σύνολο ιδρύθηκε το 1993 και παρουσιάζει μέχρι σήμερα ένα εκπληκτικά ευρύ, πρωτότυπο και ποιοτικό έργο, που επεκτείνεται σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, στηριζόμενο σε κορυφαίους μουσικούς και μουσικολόγους. Η μακρόχρονη παρουσία του και οι αμέτρητες εμφανίσεις στις μεγαλύτερες αίθουσες συναυλιών, όπως στην όπερα του Σίδνεϊ, στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης και στη Φιλαρμονική του Βερολίνου, για να αναφέρουμε απλά μερικά, είναι εγγύηση για το υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα που προσφέρει κάθε φορά το μουσικό σύνολο. ς.

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

Το στήσιμο μιας παράστασης πάντα προκύπτει από συλλογική δουλειά, είναι μια από κοινού σχέση εμπιστοσύνης και συνδημιουργίας.

 

«Το παραμύθι της μουσικής» αν και είναι ένα αφήγημα που διαδραματίζεται στη Θράκη κατά τη βυζαντινή περίοδο, με πολλές αναφορές στην ελληνική μας παράδοση, έχει ένα διαχρονικό χαρακτήρα. Μέσω της δραματοποίησής του και της μετατροπής του σε θεατρικό έργο με διαλόγους ανακάλυψα το έντονο ποιητικό στοιχείο και πλήθος εικόνων, που αποτέλεσαν για μένα πηγή έμπνευσης, καθώς και το μουσικό έργο από τις «Εν Χορδαίς» με τα πλούσια ηχοχρώματά του. Η ιστορία της τυφλής ηρωίδας που είναι καρπός της αγάπης ενός ζευγαριού που δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, είναι το θαύμα της ύπαρξης και της ικανότητας να βλέπεις με τα μάτια της ψυχής. Για την Θεοδώρα η μουσική λειτουργεί θεραπευτικά και αποτελεί το μέσο της να αναγνωρίσει και να γνωρίσει τον κόσμο έστω και με τα μάτια «κλειστά». Η μουσική ενώνει. Ενώνει καρδιές, ανθρώπους και συνδέει λαούς με διαφορετικότητες στην παράδοση, στη θρησκεία και την κοινωνία. Είναι η εσωτερική φωνή, αλλά και η παγκόσμια γλώσσα όπου όλοι μπορούν να βρουν δρόμο επικοινωνίας και να εκφράσουν την χαρά της ζωής και την αγάπη.

Στάθηκα τυχερή που μπόρεσα να επικοινωνήσω όλα τα παραπάνω με μια τόσο δημιουργική ομάδα. Μέσα από την κοινή μας πορεία ,είδα τις μικρές και μεγάλες προσωπικές υπερβάσεις για χάρη της ομάδας και της παράστασης… Με λίγα λόγια είδα ψυχή και θέληση… Κι αυτό νομίζω ότι είναι το νόημα… Να μοιραζόμαστε τον ανθό της ψυχής μας. Είμαι περήφανη για την «παραμυθένια ομάδα» γιατί μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα καταφέραμε να βγάλουμε έναν όγκο δουλειάς που απευθυνόταν σε επαγγελματίες και παρ’ όλα αυτά το έφερε εις πέρας αξιοπρεπώς. Ειρήνη Τσότρα, Αύγουστος 2015

Ειρήνη Τσότρα, Αύγουστος 2015

 


Η Ειρήνη Τσότρα γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά.
Ξεκίνησε να σπουδάζει χορό στο φυτώριο της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ), στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή «Ισιδώρα Ντάνκαν» και αποφοίτησε από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Δέσποινας Γρηγοριάδου το 1999.
Συνέχισε με μετεκπαιδευτικές σπουδές στη χορογραφία και τη σύνθεση ως υπότροφη των ευρωπαϊκών προγραμμάτων “Connect” και “Roberto Cimetta Fund” και αντιπροσώπευσε τη χώρα μας στην Γαλλία, Σλοβενία και Σαρδηνία παρουσιάζοντας δουλειά της. Είναι μέλος τουDanceBasinMediterrane (DBM). Εχει συμμετάσχει ως χορεύτρια και έχει χορογραφήσει παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

 

parastasiparastasiparastasiparastasi

 

 




«Για την Κατάσταση του Έθνους»

 

Φυσικά το έργο έχει να κάνει με την κρίση: "Κοίτα, η χώρα μας καταρρέει!" φωνάζει κάποιος. Αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται. Γιατί όλοι περιμένουν να προλάβουν την πτήση σ’ έναν καλύτερο κόσμο. Αλλά πού είναι αυτός ο καλύτερος κόσμος; Λες να είναι στην Ελβετία; Παλιότερα γνωρίζαμε εκείνη την Ελβετία μόνο από ιστορίες των γονιών μας, όσον αφορά την επένδυση χρημάτων. Και σήμερα;

 

Ένα θυελλώδες βράδυ με τους Νάντια Μπελούλη, Ιζόλδη Καμμένου, Ειρήνη Κασιούμη, Μαρία Κολιάτση, Κατερίνα Κοντζιλέλου, Γιώργο Λουμίτη, Μαρία Σκιαδά, Σύλβια Senn, Δημήτρη Τόμπρο κι Εβίτα Βαρελά.

 

-Σκηνοθεσία: Piet Baumgartner
-Δραματουργία: Andreas Bürgisser
-Σκηνικά: Michela Flück
-Κοστούμια: : Daphne Kokkini, Metaxia Markaki, Flora Ndoci
-Χορογραφία: Sabina Reich
-Grafik: Δάφνη Κοκκίνη
-Φωτογραφία: Mathieu Jobin

 

Piet Baumgartner :


Γεννήθηκε στο Ντίετερσβιλ της Βέρνης. Σπούδασε τηλεοπτικός ρεπόρτερ και δημοσιογραφία. Αργότερα εργάστηκε ως παραγωγός και δημοσιογράφος στις εκδόσεις Ρίνγκιερ. Σπούδασε κινηματογράφο στην Ανώτατη Σχολή Τεχνών Ζυρίχης στον Μπέρναρντ Λένερ. Έχει υπάρξει βοηθός του Φρανκ Κάστορφ και Ρόμπερτ Κολίνσκι. Έχει κάνει διάφορα θεατρικά πρότζεκτ. Προς το παρόν κάνει το μεταπτυχιακό του στη σκηνοθεσία ταινών μεγάλου μήκους στον Μάρκους Ίμποντεν στην Ανώτατη Σχολή Τεχνών κι Ανεξάρτητων Σκηνοθετών Ζυρίχης.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

parastasi parastasi parastasi

 

 




2011 -
Μονόπρακτα για τον Έρωτα

 

Παρουσιάζονται τα Μονόπρακτα:

 

-Οι γονείς
-Πιανίστας πάνω στη στέγη
-Αγόρι και κορίτσι*
-Οι δίδυμες
-Οι τρεις αδελφές και ο άντρας – τσουκάλι
-Οι νύφες και ο πελεκάνος


* ΤΟ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΓΡΑΦΤΕΙ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΛΜΠΑΡΗ

 

 

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί:
Αλέξανδρος Ελ Ασμάρ (Αγόρι, Βύρων, Παπάς)
Τζένη Διακάκη (Μητέρα, Άννα, Νύφη ΙΙ)
Χριστίνα Διάκου (Γυναίκα πιανίστα)
Γιάννης Κασσιός (Πατέρας, Άντρας, Πιανίστας, Κίμων, Άντρας με νύφες)
Δάφνη Κοκκίνη (Νύφη V)
Μαρία Κολιάτση (Δυσμένεια, Νύφη Ι)
Σύλβια Senn-Ψύχα (Γυναίκα, Καλομοίρα, Μυρτώ, Νύφη ΙΙΙ)
Μαρία Σκιαδά (Κορίτσι, Ευτέρπη, Νύφη ΙV)

Επιμέλεια προγράμματος: Δάφνη Κοκκίνη, Άννα Τσίχλη Boissonnas
Τεχνική υποστήριξη: Josef Lindiridis, Χριστίνα Διάκου

 

Πριν μερικά χρόνια ξεκινήσαμε με τον Βασίλη Ραΐση μια συζήτηση με αφορμή το έργο του Human Beans. Μετά χαθήκαμε και ξαναβρεθήκαμε. Η ανταπόκριση του Βασίλη στο να βρεθεί θεατρικό έργο για το 2011 για τον Ελληνόφωνο Θεατρικό Σύλλογο Ζυρίχης ήταν άμεση και σε λίγες μέρες τα 6 μονόπρακτα για τον έρωτα πήραν σάρκα και οστά.
Από αυτά, «Ο Βιολιστής πάνω από τη στέγη» και «Οι δίδυμες» δεν είχαν ξαναπαρουσιαστεί σε κοινό. Με ενθουσιασμό τα μέλη του PROVA.ZH αγκάλιασαν τα μονόπρακτα και έστησαν την παράσταση με μεράκι και χαρά.
Για τις ανάγκες των παραστάσεων έγιναν ειδικές παραγγελίες: μια ροζ και μια μαύρη στολή μπαλαρίνας καθώς και ένα φλογερό κόκκινο φόρεμα, ένα τσουκάλι ήρθε από την Γερμανία, τα νυφικά μας και των φίλων μας ξαναφορέθηκαν, κέικ, μπισκότα, σοκολατάκια καταναλώθηκαν χωρίς τύψεις και ο βιολιστής έγινε…πιανίστας.

 

 

- Βασίλης Ραΐσης

 

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1964.
Πτυχιούχος του Φυσικού Τμήματος και του Φ.Π.Ψ. τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος Master και PhD στην Φιλοσοφία και Ιστορία των Επιστημών (ΕΜΠ και Πανεπιστήμιο Αθηνών).
Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής, σκηνοθεσίας, εμψύχωσης θεατρικών ομάδων και σεμινάρια σεναρίου (MFI). Έχει παραδώσει ο ίδιος παρόμοια σεμινάρια στα πλαίσια του Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.
Έχει γράψει παιδικά βιβλία, θεατρικά, σενάρια για ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους και πρόσφατα (2009) σκηνοθέτησε την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους «Το τελευταίο τραγούδι του Έλβις» (ολόκληρη η ταινία στο http://www.elvislastsong.com)
Είναι καθηγητής Φυσικής στη Σχολή Μωραΐτη, ενώ παράλληλα εμψυχώνει στην ίδια σχολή θεατρικά εργαστήρια στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο (συγγραφή του έργου μαζί με τους μαθητές και στη συνέχεια ανέβασμά του).
Από το 2004 είναι υπεύθυνος του Θεατρικού Εργαστηρίου Αποφοίτων Σχολής Μωραΐτη.


Εργογραφία:

 

-Βιβλία:


Μάγος χωρίς βαρύτητα (βιβλίο για εφήβους, Eκδόσεις «Διάπλαση», 2010)
Το μυστικό της Δούκισσας (βιβλίο για εφήβους, Εκδόσεις «Διάπλαση», 2010)
Η Άννα εξαφανίζεται (σε συνεργασία με την Μαρία Πασχαλίδου, μικρές ιστορίες και ο ομώνυμος θεατρικός μονόλογος, Εκδόσεις «Αιώρα», 2008) Χωρίς φτερά στο γελαστό πλανήτη (παραμύθι, Εκδόσεις «Διάπλαση», 2008)
Η Βασίλισα Νανελένε και ο πρίγκιπας Μάριος Καπρίλι (παραμύθι, Εκδόσεις «Διάπλαση», 2008).

-Θέατρο:


Η Άννα εξαφανίζεται, σε σκηνοθεσία του ιδίου και του Ταξιάρχη Μπραντζίκου, BoozeCooperativa, 2008
Ιστορίες για γαμοφοβικούς, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, κείμενα δικά του και της Μαριάννας Κάλμπαρη, Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, 2007.
Τα Φασόλια της ευφορίας (HumanBeans), σε σκηνοθεσία Μίκαελ Ζάιμπελ, Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου, 2005
Η Πασχαλίτσα που ξέβαφε, Δεύτερο Κρατικό Βραβείο Συγγραφής Θεατρικού Έργου για παιδιά, 2004.
Οι τρεις αδελφές και ο άντρας-τσουκάλι, μονόπρακτο στα πλαίσια της παράστασης «Κοίτα με» από την Ομάδα Μουσικού Θεάτρου OPERA, σε σκηνοθεσία Θ. Αμπαζή, 2003
Σε χαμηλό ποτήρι, σπονδυλωτό κείμενο, με τους ΣΜΠΑΡΑΚΟΥΑΚ, σε σκηνοθεσία Π. Καψάλη, Γραμμές, 2002
Το πρόβλημα του Κώστα, Ομάδα XAXEC, σε σκηνοθεσία Δ. Σκλάβου, Πολύτεχνο, 1999
Το πρόβλημα του Κώστα, κεντρική σκηνή Θεάτρου Στοά, σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου, 1994 (Επιδότηση Συγγραφής Θεατρικού Έργου, Θεατρική Εταιρεία Στοά, 1993)

 

- Κινηματογράφος:

 

Το τελευταίο τραγούδι του Έλβις – ταινία μεγάλου μήκους, σε σενάριο, σκηνοθεσία και εικονοληψία του ίδιου, 2009. (free download movie, www.elvislastsong.com) .  1ο βραβείο (Ψηφιακός Αλέξανδρος), 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (τμήμα DigitalWave). Βραβείο Κοινού στο ίδιο Φεστιβάλ. Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στις Νύχτες Πρεμιέρας 2010.
Διόρθωση -ταινία μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία Θάνου Αναστόπουλου, σενάριο σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, 2007 . Βραβείο Σεναρίου, 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2007. Κρατικό Βραβείο Σεναρίου, 2007
Ο γιος του φύλακα -ταινία μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου, σενάριο σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, 2006
Είναι ο Θεός μάγειρας; -ταινία μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία Στέργιου Νιζήρη, σενάριο σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, παραγωγή ΕΚΚ, Cinegram, 2004
Στεγνό καθάρισμα, ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Μάρσας Μακρή, σενάριο σε συνεργασία με τη σκηνοθέτιδα, ΕΡΤ/ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ, 2005
Τι κολυμπάει και γελάει; – ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Ε. Φραγκιαδάκη, σενάριο σε συνεργασία με τη σκηνοθέτιδα, ΕΡΤ/ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ, 2003
Ταφικά έθιμα στη Μεσόγειο, ντοκιμαντέρ της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Ρόδου, έρευνα και σενάριο σε συνεργασία με την αρχαιολόγο Μαρία Κόλλια, 2002
Τραπέζι για δύο, ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Χρύσας Ψωμαδέλλη, σενάριο σε συνεργασία με τη σκηνοθέτιδα, ΕΡΤ/ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ, 2002
Λάθος αιώνας, ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Στέργιου Νιζήρη, σενάριο σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, ΕΚΚ, 2000
Θαύματα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Στέργιου Νιζήρη, σενάριο σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, σπουδαστική, 1999.

Φωτογραφίες:


parastasiparastasiparastasiparastasiparastasiparastasi





«Walking and Falling»

 

Στις 29 και 30 Οκτωβρίου, είχαμε την τιμή να υποδεχτούμε τον Ευδόκιμο Τσολακίδη, ηθοποιό, σκηνοθέτη και θεατρικό συγγραφέα, ιδρυτή και καλλιτεχνικό διευθυντή του Θεάτρου των Αλλαγών, για το διήμερο σεμινάριο «WalkingandFalling» που έλαβε χώρα στο PfarreiSt. Martin στο Effretikon.

 

Στο εργαστήριο συνδυάστηκε ο αυτοσχεδιασμός με την υποκριτική. Μέσα από συγκεκριμένες ασκήσεις αυτοσχεδιασμού οι συμμετέχοντες έκαναν σαφείς και ξεκάθαρες επιλογές, καλλιέργησαν τη φαντασία τους, επικοινώνησαν μεταξύ τους, έπαιξαν ζωντανά την κάθε στιγμή και τέλος χρησιμοποίησαν δημιουργικά τον αυθορμητισμό τους και το ένστικτό τους. Η μέθοδος υποκριτικής χρησιμοποίησε στοιχεία των τεχνικών της Ούτα Χάγκεν, του Σάνφορντ Μάισνερ, του Μάικλ Τσέχοφ και του Ντέιβιντ Μάμετ.

Πριν το σεμινάριο, οι ηθοποιοί είχαν αποστηθίσει έναν μικρό μονόλογο της αρεσκείας τους απο το παγκόσμιο δραματολόγιο. Το σεμινάριο έκλεισε με μια μικρή παράσταση/παρουσίαση που χρησιμποίησε τις εμπειρίες που συλλέξαμε κατά το σεμινάριο για να παράξει ένα συνεκτικό σκελετό στον οποίο εντάξαμε και τον κάθε μονόλογο.

 

fb>>facebook-events

 


Ευδόκιμος Τσολακίδης


Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη (1962). Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Σπούδασε και αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ). Κατόπιν σπούδασε υποκριτική και σκηνοθεσία στο HBStudio στη Νέα Υόρκη με υποτροφία του αμερικανικού κράτους (FulbrightFoundation). Στο διάστημα αυτό παρακολούθησε μαθήματα στο ActorsStudio. Φοίτησε επίσης στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού της σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου και πρακολούθησε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Θεατρικές Σπουδές του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Συμμετείχε ως ηθοποιός σε πολλούς θιάσους, μεταξύ των οποίων το ΚΘΒΕ, το Εθνικό Θέατρο, το Αμφιθέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου, τα ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης και Κομοτηνής, τους θιάσους Καρέζης-Καζάκου, Αλίκης Βουγιουκλάκη, Γιώργου Κιμούλη. Πήρε μέρος σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές , και σκηνοθέτησε παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 1998 ίδρυσε μαζί με τη Βίλια Χατζοπούλου και τον Θοδωρή Αθερίδη το » Θέατρο των Αλλαγών» (http://www.toc.gr/) όπου έχει την διεύθυνση λειτουργίας, σκηνοθετεί παραστάσεις και διδάσκει μέχρι και σήμερα. Στο Θέατρο των Αλλαγών σπουδάζουν κάθε χρόνο χίλιοι περίπου σπουδαστές και διδάσκουν ογδόντα ηθοποιοί, σκηνοθέτες και καλλιτέχνες άλλων ειδικοτήτων.
Παράλληλα διδάσκει συστηματικά στη Ρώμη (International Acting School, Cinecitta), στο Λονδίνο (Caravanserai Productions) αλλά και στη Στοκχόλμη (Kulturama), στην Κωνσταντινούπολη (Müjdat Gezen Art Academy, S.A.K.M.), στην Τιφλίδα (Marjansvilli Theatre), στη Νέα Υόρκη (Theaterlab), στο Παρίσι (École de théatre de Paris), στο Άμστερνταμ (Easylaughs group), στο Κατμαντού (Dabali Theater).
Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε Διεθνή Φεστιβάλ Θεάτρου (Ρουμανία, Ιράν, Ελβετία και Μεξικό). Έχει διδάξει στα τμήματα Θεάτρου των Πανεπιστημίων Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο, Τεχεράνης στο Ιράν, CiudaddelCarmen στο Μεξικό.
Ήταν πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου στο Αγαδίρ (Μαρόκο 2007). Από το 2005 διοργανώνει κάθε χρόνο το »In.F.o.Ma.T.» (International Festival of Making Theater) με συμμετοχές από διάφορα μέρη του κόσμου.
Έχουν εκδοθεί δύο βιβλία του: “Ο Αυτοσχεδιασμός στο Θέατρο”, εκδόσεις Εξάντας »Η Υποκριτική άνευ Διδασκάλου» εκδόσεις ΚΟΑΝ (δεύτερη έκδοση) και τα θεατρικά έργα »Αθήνα – Μόσχα» και »Τίποτα» εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ. Τα θεατρικά του έργα έχουν μεταφραστεί στα Ιρανικά από την Sakineh Arabnejad κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Afraz και έχουν ανέβει στην Τεχεράνη σε σκηνοθεσία Katayun Feiz-Marandi και στην Ζυρίχη σε σκηνοθεσία Άννας Τσίχλη. Το «Tίποτα» μεταφράστηκε στα Τούρκικα από τον Kemal Basar και κυκλοφόρησε με το θεατρικό περιοδικό “Yeni Tiyatro” τον Μάρτιο του 2010.
Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ελληνικού κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Γνωρίζει Αγγλικά, Ιταλικά και Γαλλικά. Έχει ταξιδέψει σε όλα σχεδόν τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και το καλοκαίρι του 2008 έκανε τον γύρο του κόσμου σε ένα μήνα, φεύγοντας ανατολικά και επιστρέφοντας από τα δυτικά!

 





«Εργαστήριο Κίνησης με την Αντιγόνη Γύρα»

 

 

Η έκπληξη και η ανατροπή ως εργαλεία για την κίνηση


Σε αυτό το εργαστήριο θα εξερευνήσουμε τη σημασία του απροσδόκητου κατά τη διάρκεια της δημιουργίας της θεατρικής κίνησης αλλά και κατά τη διάρκεια της δημιουργίας της σωματικότητας ενός ρόλου.

Το πρώτο μέρος αποτελείται από αυτοσχεδιαστικό ζέσταμα εστιάζοντας στο σκελετό ενώ το δεύτερο μέρος αποτελείται από ασκήσεις και παιχνίδια που διερευνούν πώς το ίδιο μας το σώμα μας εκπλήττει κατά τη διάρκεια της κίνησης. Χρειάζεται εγρήγορση, ανοιχτοσύνη και τόλμη έτσι ώστε να αναπτύξουμε τη δεξιότητα μας να λειτουργήσουμε με το «έκπληκτο» σώμα μας.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε όλους ανεξάρτητα από προηγούμενη εμπειρία. Ρούχα άνετα, κάλτσες, χαρτί, μαρκαδόροι, ξυλομπογιές, κέφι και ομαδικότητα είναι απολύτως απαραίτητα.



Αντιγόνη Γύρα


Η Αντιγόνη Γύρα είναι μάνα του κινητήρα ( http://www.kinitiras.com) και της Ελένης, της Αύρας και της Αγγελικής. Χορογραφεί στο θέατρο, πάει βόλτες στη θάλασσα και εμπνεύστηκε τη δράση ΕΚΠΛΗΞΗ ( http://www.ekplixi.com) που φέρνει το χορό στα σχολεία.
Επίσης είναι αριστούχος απόφοιτος του LABANCENTRELONDON απ’ όπου απέσπασε το Βραβείο Χορογραφίας Αποφοίτων το 1993. Το 1996 ίδρυσε την ομάδα «ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ Χοροθέαμα» με την οποία έχει χορογραφήσει πλειάδα έργων έως σήμερα κι έχει οργανώσει σεμινάρια και εκπαιδευτικές διαλέξεις για θέματα χορού και θεάτρου.
Το 1995 κέρδισε το Β’ Βραβείο Νέων Χορογράφων Ραλλού Μάνου με το έργο «Τα παραμύθια που Μεγάλωσες, Μεγάλωσαν». Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1997 το έργο της «Πόρτες και Σύννεφα» εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε Νέων Δημιουργών του Τορίνο και σε άλλα φεστιβάλ της Ελλάδας και της Ιταλίας. Το 2002 το σόλο της «Ξεκόλλα» με την Ιωάννα Καμπυλαυκά προκρίθηκε στον Διαγωνισμό Χορογραφίας του Ανόβερο. Το 2004, δημιούργησε τα έργα «1896» και «Λυσιστράτη», χοροθέατρα δρόμου, κατόπιν παραγγελίας του Αθήνα 2004. Το 2006 ξεκίνησε την τριλογία της για τον πόλεμο. Τα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας «Lysistrata’sCry» (2006) και «ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡαόρατη» (2008) επιλέχθηκαν και παρουσιάστηκαν αντίστοιχα στην 2η και 3η Πλατφόρμα Χορού (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών). Με το έργο «ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡαόρατη» εκπροσώπησε την Ελλάδα στο 8th International Fringe Festival στην Ταϊλάνδη. Το 2009 έγινε περιοδεία στην επαρχία του έργου της «Η ΠΛΕΚΤΑΝΗ» με την υποστήριξη του ΥΠΠΟ και του Ε.ΚΕ.ΘΕ.Χ. Το Φεβρουάριο του 2010 παρουσίασε το σόλο “GONE” στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού προγράμματος CITY TO CITY CABARET στη Σόφια και την Αθήνα. Από το 2010 έως το 2012 ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια για την Ελλάδα του Ευρωπαϊκού Δικτύου SPIDER ARTISTIC NET στα πλαίσια του οποίου παρουσίασε και το τρίτο μέρος της τριλογίας της “Handle with Care”.
Στο θέατρο έχει συνεργαστεί ως χορογράφος κι επιμελήτρια κίνησης με πολλά σχήματα και σκηνοθέτες μεταξύ των οποίων το Θέατρο Τέχνης (Γ.Λαζανης), ΘΟΚ (Χ. Σιοπαχάς), Εθνικό Θέατρο (Γ. Θεοδοσιάδης, Έφη Θεοδώρου), Ομάδα Θέαμα, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαματας (Γ. Κακλέας), Θέατρο Πόρτα (Α.Καλογρίδης), Θέατρο Μουσούρη (Τ.Βασιλείου), Θέατρο Σημείο (Α.Διαμαντής), Θέατρο του Νέου Κόσμου (Δ. Αράπογλου), Ομάδα Ίσον Ένα (Ι.Ρεμεδιάκη), Ομάδα ΟΨΕΙΣ (Α.Τομπούλη), Θέατρο Διάνα (Γ. Παλούμπης-Ε. Ράντου), Θέατρο Αθηνά (Δ.Αδάμης) κλπ. Από το 1993 διδάσκει κίνηση σε επαγγελματικές σχολές χορού και θεάτρου μεταξύ των οποίων η ΚΣΟΤ και η Ανώτερη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη.
Το Δεκέμβριο του 2008 δημιούργησε το πρώτο residencycentre για παραστατικές τέχνες στην Ελλάδα, το Κινητήρας studio (kinitirastudio.com) μαζί με τη Βίκυ Αδάμου και τη Φλώρα Καλομοίρη. Από το 2011 ξεκίνησε και η ίδια να σκηνοθετεί (“4 ever” του Γ. Ηλιόπουλου, “Μις Άνθρωπος” σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ και το ΛΙΘΟΓΡΑΦΕΙΟΝ, “Παραμονή Πρωτοχρονιάς” του Κ. Καραφύλλη). Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την εικόνα έχοντας δημιουργήσει βίντεο αρτ (“Φίλιππος, ο χορός της κοιλιάς”, ”Τρεις ευχές για μια μέλισσα”, “ExtraTango”) καθώς κι εταιρικά βίντεο επιχειρήσεων.
Η Αντιγόνη είναι εθελόντρια στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Βούλας όπου φοιτούν τα δυο απ’ τα τρία παιδιά της.





«Σεμινάριο Σωματικής Έκφρασης με την Πατρίτσια Απέργη»

 

Η Πατρίτσια Απέργη ήρθε στη Ζυρίχη για να πάρει μέρος στο Zürcher Theater Spektakel με την παράσταση Planites από την ομάδα της Aerites Dance Company. Στο πλαίσιο αυτής της επίσκεψής της έδωσε και το σεμινάριο αποκλειστικά για τα μέλη και τους φίλους της PROVA.ZH. Το σεμινάριο βασίστηκε στη θεματική της παράστασής Planites και είχε στόχο να γνωρίσει στους συμμετέχοντες τον τρόπο δουλειάς της ομάδας Aerites Dance Company και να προσφέρει στα μέλη της ομάδας εργαλεία σωματικής έκφρασης που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και στο μέλλον.

 

Πατρίτσια Απέργη:


Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε χορό, θέατρο και χορογραφία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Τμήμα Θεατρικών Σπουδών), στη σχολή χορού της Νίκης Κονταξάκη, στο Université de Nice Sophia- Antipolis στη Γαλλία και στο Μiddlesex University στο Λονδίνο. Τον Φεβρουάριο του 2010 προσκλήθηκε ως χορογράφος inresidence στο Tanzquartier στη Βιέννη, για το project «accumulations», όπου μαζί με τους Willy Prager, Alexander Andriyashkin, An Kaller και Raimonda Gudaviccute χορογράφησε το έργο Donated Nations. Τον Μάρτιο του 2014, χορογράφησε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το έργο TANZheimer, με χορευτές άνω των 65 χρονών. Τον Ιανουάριο του 2015, χορογράφησε την όπερα Τα παραμύθια του Χόφμαν, στην όπερα της Πέρμ, Ρωσία, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου και μουσική διεύθυνση Θόδωρου Κουρετζή.

 





Σεμινάριο "Κάπου στη μέση του Ατλαντικού"

 

Το ανοιχτό σεμινάριο «Κάπου στη μέση το Ατλαντικού» διεξάχθηκε στις 02-03/04/2016 υπό την καθοδήγηση τoυ σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη.
Χάρη στον κινηματογράφο ο Δυτικός κόσμος είναι αρκετά εξοικειωμένος με τις σχολές υποκριτικής της Αγγλίας και της Αμερικής. Και οι δύο πατάνε γερά καιρό τώρα πάνω στη θεωρητική μεθοδολογία του Στανισλάβσκι. Παρ’ όλ’ αυτά δεν έχουν πάψει να θαυμάζουν οι μεν Αμερικανοί τη δυνατότητα των Άγγλων να μεταδίδουν, ακίνητοι και λιτοί, τα πιο σύνθετα νοήματα μέσα από το λόγο, οι δε Άγγλοι στους Αμερικανούς την αμεσότητα με την οποία δηλώνουν την παραμικρή ψυχολογική διακύμανση μέσα απ’ το σώμα. Στόχος του σεμιναρίου είναι η θεωρητική στην αρχή και πρακτική στη συνέχεια εμβάθυνση στα εργαλεία των δύο αυτών προσεγγίσεων: με ποιους δηλαδή τρόπους ενεργοποιούνται το πνεύμα και το σώμα ώστε να μεταφέρουν το σημαινόμενο στο θεατή.

O Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης είναι διπλωματούχος σολίστ του Ωδείου Αθηνών στο φλάουτο, και πτυχιούχος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (κλασική φιλολογία), του New York University (κινηματογράφος) και του University of California (Master of Fine Arts στη σκηνοθεσία.
Εμφανίστηκε σε τρείς παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου προτού φύγει με υποτροφίες των ιδρυμάτων “Ωνάση” και “Λεβέντη” για τις Η.Π.Α. Εκεί, παράλληλα με τις επίσημες σπουδές του, παρακολούθησε για ένα χρόνο τις τάξεις του Actors Studio, και δούλεψε για δύο περιόδους εντατικά με τον Grotowski. Αμέσως μετά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε με χορηγία του ιδρύματος “D.W. Waddell” ως μαθητευόμενος καλλιτεχνικός διευθυντής στο Arizona Theatre Company. Το δεύτερο χρόνο της παραμονής του εκεί ανέλαβε τη διαχείριση του προγράμματος «Behind the Scenes», χρηματοδοτημένου από το National Endowment for the Humanities. Έχει πάνω από τριάντα παραγωγές στο ενεργητικό του σε διάφορες πολιτείες της Αμερικής, στις οποίες συγκαταλέγονται δικές του μεταφράσεις ή διασκευές κειμένων των Σοφοκλή, Ευριπίδη, Brecht, Mishima, Beckett, Cocteau, Lorca, Genet, Pinter, Rimbaud, Müller, Poe, Yourcenar, καθώς και έργα πολλών νέων Αμερικανών. Στον ελληνικό χώρο σκηνοθέτησε σε δικές του διασκευές και μεταφράσεις τα έργα: Το τέλος του οίκου των Άσερ και Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μιά ώρα για το Θέατρο του Νότου, Ιστορίες αιδοίου στο θέατρο Αυλωνίτη, Ο Καβαλάρης του χιονιού για τη Θεσσαλονίκη / Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και Cabaret στο Βεάκη. Σε δικές του μεταφράσεις τα Πώς έμαθα να οδηγώ για το Απλό Θέατρο, Η κατάρα της Ίρμα Βεπ στο Ήβη, Η Ψευδαίσθηση και Αχαρνής για το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, Ένα καινούριο κόκκινο στο Πόρτα, Proof στο Μουσούρη, Το καλό της χώρας μας στον Τεχνοχώρο υπό Σκιάν, Από ‘δώ και πέρα και Ήταν όλοι τους παιδιά μου στο Κ.Θ.Β.Ε, Hysteria στο Βρετάνια, και Το ημέρωμα της Στρίγγλας στο Εθνικό Θέατρο. Στο θέατρο Κάτια Δανδουλάκη ανέβασε το Υπηρέτης δυό αφεντάδων, για τον Θ.Ο.Κ. πάλι τα Αμερικάνικος βούβαλος και Βαβυλωνία, στο θέατρο Αποθήκη το Σεσουάρ για δολοφόνους, στο Από Μηχανής τους Σιδεράδες, στο Κ.Θ.Β.Ε. τα Αρκαδία, Δον Κάρλος και Με τα παιδιά της πιάτσας, στο Ιλίσια το Μοιραίο προαίσθημα, στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το Ου ποιήσεις σε αυτώ είδωλον…, στο θέατρο Ροές το Μιά τρελή μέρα, στο Θέατρο Τέχνης Τα μάτια τέσσερα, στο Κιβωτός Τα κορίτσια του ημερολογίου, στο Επί Κολωνώ το Φύλλα της, στο Εθνικό Θέατρο το Πυρκαγιές, στην Ενδορφίνη το Και δεν έχει ξημερώσει ακόμα, με την ομάδα Ω² σε συνεργασία με το Kyklos Ensemble την Ιστορία του Στρατιώτη, στο Χώρα Τα μούτρα και στο Θέατρο Τέχνης το Woman. Έχει διδάξει υποκριτική στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Έχει χρηματίσει πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, πρόεδρος της επιτροπής κρατικών βραβείων θεατρικού έργου και είναι διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών.

 

 




2009 - Αθήνα Μόσχα

 

parastasiparastasiparastasi




2010 - Ήθελα Να σ'αντάμωνα

 

parastasiparastasiparastasi




2014 - Ορέστεια

 

parastasiparastasiparastasi


 

ΧΟΡΗΓΟΙ:

 

xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos xorigos


© ProvaZH. All rights reserved
site-s